In mijn vorige huis had ik boven mijn bureau een fotootje hangen gemaakt door kunstenaar Jari Silomäki. Eigenlijk was het een kaart die ik had meegenomen van Paris Photo. Hoewel de kaart mij dierbaar was, weet ik niet meer heel precies wat er op de foto stond. Vreemd: hoe snel je vergeet waar je dagelijks naar keek. Ongeveer was het een straat met een roze huis. In witte letters was er in het engels wat op de foto geschreven. Wat ik mij nog goed herinner, is dat de foto onderdeel was van het omvangrijke project dat My Weather Diary heet. 1)
Elke dag maakt Silomäki een foto. In schooljongenhandschrift schrijft hij daarop wat hem op dat moment bezighoudt. Soms zijn dat persoonlijke dingen, soms politieke, sociale of economische gebeurtenissen van mondiale betekenis. De foto en de tekst zij inhoudelijk niet per se met elkaar verbonden. Wat duidelijk wordt uit het werk is dat je de wereld ervaart op verschillende niveaus. Dat wat je ziet loopt niet parallel aan wat je denkt. Tragische gebeurtenissen in de liefde, grote natuurrampen, economische ontwikkelingen ze vinden allemaal op hetzelfde moment in de tijd plaats. Soms is het een belangrijk voor je, soms het ander. Allemaal is het onderdeel van een mensenleven en gebeurt het op hetzelfde moment.
Toen de liefde mij ontglipte, verhuisde ik. In de chaos van mijn leven raakte ik Silomäki’s kaart kwijt. Zijn naam bleef me bij en zo af en toe keek ik op zijn website om te kijken hoe het met The Weather Diary stond.
De afgelopen dagen was ik voor werk in Finland. 2) De kunstenaars Tellervo Kalleinen en Oliver Kochta-Kalleinen namen mij mee naar leuke feestjes van de hoofdstedelijke kunstscene. 3) In KIASMA was een opening van Damien Hirst maar dat deerde mij niets. Er hing nieuw werk van de man van boven mijn bureau. En belangrijker nog: ik sprak met hem. Hij stelde me niet teleur. Ik kon me beheersen en vroeg hem niet om zijn handtekening. Het boek dat hij mij gaf, krijgt een prominente plek op mijn bureau. Ik zal het nooit kwijtraken. 4)
—————————————————————————————————————————-
1)Waarom er nog nooit een tentoonstelling te zien is geweest van Silomäki in Nederland: ik begrijp het niet. Geen solo- en geen groepstentoonstelling. Ik denk dat ik er zelf werk van moet maken. Kijk in de tussentijd op: www.jarisilomaki.com. Zoek je een curator voor een Silomaki retrospectief: ik weet iemand die het graag doet.
2) Voor het Madness & Arts Festival maken Tellervo en Oliver Kochta-Kalleinen de film People in White. Ik doe hiervoor de productie. Het is een van de bijzonderste projecten waaraan ik ooit heb meegewerkt. De film gaat in première op 25 september 2010 om 16.00 uur in de festivaltent bij Museum het Dolhuys. Iedereen is van harte welkom. www.maf3.nl
3) We gingen naar een prijsuitreiking aan een filmmaker, een opening in Kiasma en een feestje ter afsluiting van een cultureel festival in Helsinki in de Dubrovnik Lounge/ Kafe Moskova van de gebroeders Kaurismäki, twee Finse filmmakers. http://en.wikipedia.org/wiki/Cinema_of_Finland. Ik kreeg een ontzettend positief beeld van de Finse kunstscene: iedereen was aardig en had interessante dingen te vertellen. Er was eten en drinken in overvloed en alles was gratis. Aan het einde van de avond was iedereen dronken maar toch nog steeds aardig.
4) Vlak nadat ik dit stukje schreef vond ik de kaart waarmee het allemaal begon.
11/09/2010