Since I was not at this year’s Documenta, I saw only yesterday REEL/ UNREEL by the Belgian artist Francis Alÿs in collaboration with Julien Devaux and Ajmal Maiwandi. I saw the film at home in Amsterdam on a computerscreen via youtube and it hit me. An Afghanistan boy is playing the classic children’s game ‘wheel and stick’ by using a film reel. The film unwinds and meanders through the dusty and narrow streets of Kabul. Another boy runs after the film. By playing ‘wheel and stick’ as well, he rewind the film on his reel.  As the film rolls around  >>>

Jaren geleden, toen ik kunstgeschiedenis studeerde, zag ik een film met een blonde, lange jongen in de hoofdrol. Hij was bezig met een volstrekt nutteloze, maar o zo mooie actie: het plaatsen van een hek in de verder lege Sahara. Als hij met zijn auto over een ingenieuze constructie reed, opende de poort tot de eindeloze leegte zich. Later maakte de blonde jongen, die Joost Conijn heet, reizen naar Oost-Europa met een auto die niet op benzine reed maar op hout. Hij fietste door Marokko en hij maakte een film over zijn buurjongetjes die er een weinig conventionele jeugd op  >>>

Het is het einde van het jaar. Tijd voor lijstjes, overpeinzingen en nieuwe doelen. Bij nieuwe doelen hoort terugkijken op oude doelen. Bladeren door zwarte notitieboekjes en daar de weg in kwijtraken. Ik stuit op de naam Lothar Baumgarten en de titel Da gefällt es mir besser als in Westfalen / El Dorado. Ik schreef het op in 2008 en de trefwoorden die ik erbij krabbelde waren ‘187 colour images’ en ‘natuurlijke geluiden gemanipuleerd tot exotische’. Een groot uitroepteken benadrukte dat het van het grootste belang was. Er zijn grote groepen mensen die niet van uitroeptekens houden maar daar ben  >>>

Afgelopen maandag schreef ik een stukje over Sunflower Seeds van Ai Weiwei. Gisteren pas, las ik het nieuws van zijn arrestatie. Lees hier de artikelen in NRC en Trouw. En luister hier naar zijn kritische mening:  >>>

Je hebt vele soorten zonnepitten. Dikke, kleine, zwarte, ongezouten. Lange, dunne, gezouten. Verse en minder verse. 1). Je hebt ze ook van keramiek. Miljoenen moeten er haast van zijn. De vloer van de Turbine Hall van Tate Modern in Londen ligt er vol mee. Even oneerbiedig: van bovenaf gezien lijkt het een enorme kattenbak met grijs gruis maar met bril of van dichterbij zie je dat het griezelig echte zonnepitten zijn. Stuk voor stuk handgemaakt en beschilderd. Deze keer is de Chinese kunstenaar Ai Weiwei verantwoordelijk voor een grootschalig project in de beroemde Unilever series. Olafur Elliasson maakte in deze  >>>

Hrair Sarkissian, de winnaar van het Steenbergen Stipendium 2010 neemt deel aan de groepstentoonstelling Out of Place. Nog tot 17 april te zien in Tate Modern in London. Maandag 28 maart gaat hij over zijn werk in gesprek met Jesicca Morgan, curator van Tate Modern. Uit het jurryrapport van het Steenbergen Stipendium 2010: “Sarkissian weet zijn persoonlijke verhaal om te zetten in een interessante beeldtaal die bijna afstandelijk is. Hij gebruikt fotografie om herinneringen te reconstrueren en zaken die snel tot het verleden behoren vast te leggen. Hij doet dit zonder melancholisch of sentimenteel te worden. De jury heeft gekozen voor  >>>

Het MoMA heeft People in White geselecteerd als onderdeel van het DocPoint programma. De film wordt op 9 juni 2011 vertoond. People in White is de film die kunstenaars Tellervo Kalleinen en Oliver Kochta-Kalleinen uit Helsinki in opdracht van het derde internationale Madness & Arts Festival (24 september t/m 3 oktober 2010), in samenwerking met SKOR, hebben gemaakt. Ik deed o.a. de productie voor deze film  >>>

In mijn vorige huis had ik boven mijn bureau een fotootje hangen gemaakt door kunstenaar Jari Silomäki. Eigenlijk was het een kaart die ik had meegenomen van Paris Photo. Hoewel de kaart mij dierbaar was, weet ik niet meer heel precies wat er op de foto stond. Vreemd: hoe snel je vergeet waar je dagelijks naar keek. Ongeveer was het een straat met een roze huis. In witte letters was er in het engels wat op de foto geschreven. Wat ik mij nog goed herinner, is dat de foto onderdeel was van het omvangrijke project dat My Weather Diary heet.  >>>

Voor het Madness & Arts Festival maakt het Finse kunstenaarsduo Tellervo Kalleinen &  Oliver Kochta-Kalleinen de film People in White over de relatie tussen mensen met een psychiatrische achtergrond en hun behandelaar. Ik doe voor hen de productie. We hebben zeer intensieve maar geweldige draaidagen achter de rug. Ruim een week gedraaid in een verlaten psychiatrische instellingen met een zeer diverse groep mensen: professionele acteurs, ervaringsdeskundigen, een eigenzinnige cameraman uit Riga, een geluidsman uit Berlijn, een zeer gedreven stylist en visagist, een enthousiaste camera-assistent en een onmisbare regie-assistent! Wat het hele project bijzonder maakt is de sfeer van openheid, vertrouwdheid en  >>>

Vanochtend  loeiden de koeien. Daarna rinkelde de tram.  In het park stierven de stadsgeluiden weg, de koeien galmden nog na in mijn hoofd. De zon scheen. Nevel hing over de blauwe bloemkorfjes van de Chichorei. Een man in korte broek leegde een plastic zak met brood. De vogels namen het ervan.  In hun vijver was het een levendig gespetter en geplons. Een egoïstische waterhoen liep met grote zwempoten door het gras. 1) Zijn buit was binnen. Verderop zat een zwarte kraai op een lantaarnpaal. Hij krapte met zijn poot aan zijn kop. In het voorbijgaan keek hij me met zijn  >>>